Artysta wizualny, muzyk, poeta, antropolog i edukator artystyczny.
Prowadzi zajęcia w Pracowni Sztuk Plastycznych dla Dzieci.
Jest absolwentem polonistyki i kulturoznawstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Z wyróżnieniem rektorskim ukończył sztukę mediów na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Kamil o sobie:
Co jest dla mnie ważne w pracy?
Spełnienie oraz radość dzieci i dorosłych. Najważniejsza jest swoboda, która daje przekonanie dziecku, że wszystko, czego doświadcza – nauka, twórczość, zabawa – może być przyjemne, wolne od lęku przed oceną i od stresu związanego z udowadnianiem czegokolwiek. Uczucie, które lubię najbardziej to poczucie niesamowitości – dzieci idealnie potrafią wyczuć, że świat, który je otacza jest niezwykły i tajemniczy, a jego niezgłębialność jest wspólnym doświadczeniem całej ludzkości. To najbardziej kreatywny stan.
Co jest wyjątkowego w moich zajęciach?
Myślę, że daję poczucie dzieciom, że to o czym mówimy dotyczy naprawdę ich rzeczywistości, a nie wyciętych z kartonu pomocy naukowych. Kosmos jest kosmosem, jest tu i teraz, a krew płynie w naszych żyłach. I z tej świadomości powstaje nasza sztuka.
Co lubię w swojej pracy, co mnie motywuje?
Radość spotkania z drugim człowiekiem – dzieckiem czy dorosłym – offline, w twórczej atmosferze, bez balastu nadmiernych ambicji, a jednocześnie w otoczeniu najciekawszych efektów ludzkiej kreatywności, jakie można sobie wyobrazić.